Jump to content


Photo

Bosman, Johnny (1991-1996)

Bossie Het Gouden Hoofd De Giraffe

  • Please log in to reply
3 replies to this topic

#1 Gascar

Gascar
  • Administrators
  • 5,430 posts
  • My team:RSCA
  • Favorite Team:
    Juventus

Posted 23 April 2013 - 18:19

Bosman.jpg

 

Date of birth: 01.02.1965 in Bovenkerk
Nationality:  Netherlands
Position: Striker
Height / Weight: 185 cm / 82 kg
International: 30 caps, 17 goals (1986-1997) [EC'88,WC'94]
Youth clubs: Roda'23, RKAVIC, AFC Ajax
Nickname: "Bossie", "Het Gouden Hoofd", "De Giraffe"
First appearance: 18.08.1991 : Kortrijk v Anderlecht
Last appearance: 12.05.1996 : RWDM v Anderlecht
 

8674246467_6cc06064f2_h.jpg

 

français suit

 

Johnny Bosman

John "Johnny" Bosman (geboren op 1 februari 1965 in Bovenkerk; Amstelveen) beëindigde een veelbewogen carrière waarover door het noodlottige ongeval van zijn zoontje (15 oktober 2001) een zware slagschaduw hing in juli 2002 als speler van AZ op het veld van FC Den Bosch. Toch beseft Bosman dat hij desondanks te veel moois heeft meegemaakt om er niet bij stil te staan.

Ajax Amsterdam ('83 - '88)

Bosman: "Ik was een laatbloeier, kwam ook heel laat in de puberteit. Toen ik van RKAVIC Amstelveen (hij begon bij amateurploeg Roda 23) naar Ajax ging, was ik al zeventien. Ik speelde wel in het Amsterdamse elftal en daar heeft Jany van der Veen mij gevraagd. Een jaar later haalde Tonnie Bruins Slot me naar het A-elftal. Ik vond voetbal leuk en deed het elke dag, maar had totaal niet de ambitie om proefvoetballer te worden. Ik ging ook naar Ajax met het idee: ik zie het wel. Maar het ging goed en snel. Bruins Slot zette me in de spits, daarvóór had ik altijd op het middenveld gespeeld. Maar koppen en timen deed ik goed, en ik kon een goal maken. Met de voorzetten ging dat prima. Ik speelde in de A1, maar pakte ook al wat oefenwedstrijden in het eerste mee. Het jaar daarop kreeg ik een zogeheten koelkastcontract met terugwerkende kracht. Als ik een echt contract zou afdwingen, zou ik alsnog het geld krijgen dat ik het jaar ervoor zou hebben verdiend. Nou, dat ging vrij gemakkelijk. Dat was onder Aad De Mos."

"Mijn debuut, november 1983, herinner ik me nog goed. Op mijn vaders verjaardag belde De Mos mij. Marco Van Basten kon niet spelen en De Mos wilde mij in de basis zetten in de thuiswedstrijd tegen Roda JC. Ik was zenuwachtig, maar speelde goed en geheel in de Ajax-traditie scoorde ik nog ook. Een droomdebuut. Wat ik me ook goed herinner van die tijd was de warme sfeer in De Meer en het broodje van Tante Sien, echt nostalgische dingen."

"Onder Johan Cruijff kreeg ik het besef wat het inhoudt profvoetballer te zijn. Hij leerde alle jonge jongens dat je er veel mee bezig moest zijn en goed over het spelletje moest nadenken. Overal zat een idee achter, we trainden om echt beter te worden. Cruijff maakte er een beetje werk van, maar wel op een leuke manier. Hij was heel kritisch, veeleisend en zelden tevreden. Dat was best frustrerend, ik heb in die tijd geloof ik twee complimentjes van hem gehad. Het mooiste was het jaar dat we de Europacup II wonnen (seizoen '86-'87), met zo'n jonge ploeg. Ik maakte veel belangrijke goals (8 in totaal), waaronder twee in de halvefinalewedstrijd bij Real Zaragoza, dat waterballet. Maar even later had ik een black-out en sloeg ik iemand neer. Rood. Daardoor miste ik de finale tegen Lokomotiv Leipzig, doodziek was ik ervan. Bij Ajax maakte ik ook mijn debuut bij het Nederlandse elftal in Eindhoven tegen Schotland (29 april 1986). Op 28 oktober '87 scoorde ik zelfs 5 maal in de met 8-0 gewonnen wedstrijd tegen Cyprus. Later werd die wedstrijd ongeldig verklaard wegens het 'bomincident'. Ik zou uiteindelijk 30 maal voor het Nationale team gespeeld hebben."

Bosman speelde 126 wedstrijden voor Ajax en scoorde 77 maal. Hij behaalde 1 landstitel, 2 nationale bekers en 1 Europacup II.

KV Mechelen ('88 - '90)

Bosman: "Ik was 23 en voelde dat het tijd was te vertrekken bij Ajax. Er gingen een aantal spelers weg en het plezier werd minder. Ik tekende vrij snel een contract met KV Mechelen. De Mos bouwde er aan een elftal en wilde kampioen van België worden. Erwin Koeman en Graeme Rutjes zaten er ook al. Ik zag België als tussenstop, deed heel bewust aan carrièreplanning. Ik wilde geleidelijk aan naar Spanje of Italië. Het was ook de eerste keer dat we van huis gingen, daarom leek België me een logische stap. We gingen van een flatje naar een vrijstaand huis in the middle of nowhere. Ik miste het eerste jaar mijn familie en vrienden. Mijn lopie naar de snackbar, het biljartje leggen. We moesten ons vermaken en eropuit, want de mensen komen niet naar je toe. Als mens hebben we ons daar ontwikkeld, ik ben blij dat we het gedaan hebben."

"Ik heb er twee superjaren gehad. Na de Europese Supercup (ten koste van PSV) wonnen we de titel. Meteen daarna vertrok De Mos naar Anderlecht. Ruud Krol nam het over, hij deed het niet eens zo slecht. Maar het kon nooit beter dan wat De Mos had gepresteerd. Halverwege nam assistent Fi Van Hoof het over. Het werd snel minder, spelers gingen weg en ik dacht ook dat het beter was te vertrekken."

"Nù kan ik zeggen dat Mechelen bepalend is geweest voor mijn carrière. Ik ben er een complete voetballer geworden. Bij Ajax moest ik in de spits op de ballen wachten en ze erin tikken of koppen. Samen met Van Basten liep dat super. Maar ik wilde meevoetballen en kon dat ook, want ik was altijd middenvelder geweest. Ik liet me weleens terugzakken voor een een-tweetje ofzo, maar dat wilde Cruijff niet bij Ajax. We hebben er ook wel woorden over gehad. Vertelde ik hem dat ik méér kon dan alleen een goal maken. En dat heb ik bij Mechelen bewezen. Het systeem was wat verdedigender en ik speelde vaak iets achter de spits. We speelden niet zoals Ajax automatisch op de helft van de tegenstander, dus moest ik wel meer meevoetballen. Heerlijk vond ik dat. Ik was vaak aangever en scoorde zelf ook veel."

Bosman speelde 61 wedstrijden voor KV Mechelen en scoorde 34 maal. Hij behaalde 1 landstitel en 1 Europese Supercup.

PSV Eindhoven ('90 - '91)

Bosman: "Ik was na Mechelen klaar voor een club uit Italië of Spanje. Maar die kwam niet, en ik weet nog steeds niet waarom. PSV wilde me graag hebben als opvolger van Wim Kieft. Het was op dat moment dé club van Nederland én betaalde het best. Ik heb altijd gekozen voor zekerheid en die gaf PSV me. Een contract voor vier jaar en lekker dicht bij huis. Ze hadden allemaal goede spelers."

"Vanenburg, Popescu en Romario met mij in de spits. Bobby Robson was coach en Frank Arnesen manager. We pakten de titel, maar het werd niet wat ik ervan had verwacht. Ik heb een slecht seizoen gehad, voelde me vanaf het begin al niet goed. Mechelen was een hecht collectief, daarin gedij ik het best. PSV was individueel top, maar ik miste de wil om jezelf weg te cijferen voor een ander. Buiten het veld ging het prima, erbinnen niet. Romario is een fantastische spits, maar ik moest me helemaal de pleuris lopen voor hem. Er waren te veel egootjes. Ik belandde zelfs op de bank. Ik wist zeker dat ik me zou revancheren in het tweede jaar, maar die kans kreeg ik niet. Ze zeiden dat ik niet zou spelen en dat ik naar een andere club mocht uitkijken. Ik voelde me niet meer zo welkom."

"En toen was daar weer De Mos. Anderlecht had al twee keer eerder geprobeerd me in te halen, de derde keer was scheepsrecht."

Bosman speelde 30 wedstrijden voor PSV en scoorde 11 maal. Hij behaalde 1 landstitel.

RSC Anderlecht ('91 - '96)

Bosman: "Ik heb altijd een zwak voor die club gehad. Ik weet nog dat ik er met mijn vader kwam en dat er RSCA in het tapijt was geweven, en dat maakte wel indruk. Het was een beetje het Ajax van België: status en flair. Na De Mos kwam Johan Boskamp en dat was fantastisch. Ik kon geweldig met hem werken, omdat hij gewoon zichzelf was en no nonsense-trainingen gaf. Bij hem draaide het nog altijd om het pure voetbal. Hij gaf de spelers een goed gevoel door zijn humor en het simpel houden van de dingen."

"Mijn beste jaar was 1994. We pakten de dubbel en ik scoorde 20 maal. Maar het seizoen erop was klote. Ik kwam zelfs op de bank terecht, omdat er te veel concurrentie in de spits was. Als je twee wedstrijden niet scoorde, stond de volgende klaar. Ik had daar nooit rust. Lag ik nachten wakker omdat ik weer niet speelde, moest ik er weer alles aan doen om in de basis te komen. Nu kan ik me dat niet meer voorstellen. Ik heb me gelukkig goed kunnen revancheren een jaar later. Toen ik transfervrij was boden ze me een eenjarig, verlaagd contract aan. Een heel starre houding, het was take it or leave it. Ze zeiden dat ik blij mocht zijn dat ik bij Anderlecht speelde. Ik dacht: ik moet hier weg."

"Ik heb er mooie jaren gehad, maar de echte warmte miste ik, er moest gepresteerd worden. En als het lukte, dan was het geen prestatie maar de normaalste zaak van de wereld. Hautain en chique, ze voelden zich de besten. Na een titel geen feesttoer door de stad, maar eten in een restaurant met twee Michelin-sterren. Maar voetballers zijn voetballers, jongens van de straat, al die poppenkast hoefde voor ons niet."

Bosman speelde 156 wedstrijden voor Anderlecht en scoorde 71 maal. Hij behaalde 3 landstitels en 1 nationale beker.

FC Twente ('96 - '99)

Bosman: "Tukkerland, ik heb het er prima naar mijn zin gehad. Goed gespeeld onder Hans Meyer en we werden in mijn eerste jaar zelfs derde. Wat ik wel miste was de Bourgondische levensstijl van Brussel. Die had ik mezelf aangeleerd bij Anderlecht. Lekker lang lunchen of dineren, echt genieten. Maar ik moet zeggen dat ik me snel aanpaste.

Broodje kaas en broodje kroket in plaats van garnalencocktail en gebakken zeetong. Maar het ging om het voetbal. Het was dan wel Dieknam, maar de sfeer was fantastisch, het paste goed bij me. Een goede zet, want ik kreeg nu echt de waardering. Ik speelde daar wel een beetje voor. Ik speelde dan wel in het Nederlandse elftal, maar ik had nooit echt het gevoel dat ik daar gewaardeerd werd. Maar na drie jaar was het uitgewerkt. Weer gingen de beste spelers weg en kwamen er niet zulke spelers voor terug. Ik kon blijven en jeugdtrainer worden, maar ik zag me daar niet mijn hele leven slijten. Bovendien was ik fit en wilde ik zo lang mogelijk doorgaan."

Bosman speelde 87 wedstrijden voor Twente en scoorde 34 maal.

AZ Alkmaar ('99 - '02)

Bosman: "AZ was een logische keuze. Een club met ambities en een aparte voorzitter. Ik kon terug naar het westen en zou daar onder Willem van Hanegem komen te werken. Dat leek me wel wat. Maar toen ik kwam, ging hij net weg. Met Gerard van der Lem ging het ook prima, we werden zelfs zevende en ik maakte achttien goals."

"Eigenlijk heb ik wel een mooie carrière gehad met een mooi afscheid en 251 goals. Maar alles valt natuurlijk in het niets bij het ongeluk van mijn zoontje Devin dit seizoen. Het valt me zwaar erover te praten. Aan de ene kant heb je zó lang gespeeld dat je een afscheidsinterview wilt geven, aan de andere kant is het zo ontzettend moeilijk. Dit is ook het laatste. Ik wil nu rust, mentaal op adem komen. Maar natuurlijk hoort het wel thuis in dit verhaal. Er hangt een schaduw over mijn carrière. We kunnen er wel over praten, maar steeds heb ik het idee: waar hebben we het over?"

"Voetbal is twintig jaar een deel van mijn leven geweest. Het heeft me vooral veel plezier gegeven, maar als zoiets je overkomt, denk je: waar heb ik me druk om gemaakt? Het heeft geen betekenis meer. Je privé-leven is tien keer belangrijker dan je voetballeven. Toch was ik blij dat ik het voetbal nog had toen het gebeurde. Het was een afleiding, een uitlaatklep. Fysiek bezig zijn, deed me goed. Op een gegeven moment denk je: oh ja, ik heb ook nog een carrière en de mogelijkheid het goed af te sluiten. Dat heb ik dan maar gedaan. Steun is een schrale troost, maar heel de voetbalwereld stond even stil bij me. Een indrukwekkende minuut stilte tegen Feyenoord, puur respect."

"Je moet je leven daarna weer oppakken, soms gaat het goed en soms minder. Want je staat ermee op en gaat ermee naar bed. Het blijft je hele leven een litteken. Je gaat ook heel anders naar de dingen kijken. Ik denk niet dat het zo had moeten zijn. Maar ik verdiep me nu wel steeds meer in het leven na de dood. Het geeft troost om te denken dat er toch nog iets is na dit leven."

Bosman speelde 63 wedstrijden voor AZ en scoorde 24 maal.

 

 
 

Johnny Bosman

Johnny Bosman (1er février 1965, Bovenkerk; Amstelveen) a vécu une carrière bien remplie. La voici en plusieurs étapes.

Ajax Amsterdam (1983-1988)

"J'ai vécu très tard ma puberté. Quand je suis passé du RKAVIC Amstelveen à l'Ajax, j'avais déjà 17 ans. C'est Jany van der Veen qui m'a réclamé. Un an plus tard, Tonnie Bruins Slot m'alignait dans le noyau A. J'adorais le foot et j'y jouais tous les jours. Cependant, je n'avais pas du tout l'ambition d'en faire mon métier. Je suis aussi allé à l'Ajax avec l'idée suivante: on verra bien. Mais tout s'est passé vite et bien. Bruins Slot m'alignait devant, alors que j'avais toujours écolué dans l'entrejeu. Mais mon timing et mon jeu de tête étaient bons, et je marquais facilement. L'année suivante, je recevais un contrat 'frigo'. Si je refusais un vrai contrat, j'aurais récupéré l'argent que j'aurais gagné l'année précédente. Mais ce fut assez facile, c'était avec Aad De Mos".

"Je me souviens encore très bien de mes débuts en novembre 1983. De Mos m'appela le jour de l'anniversaire de mon père. Marco Van Basten ne savait pas jouer et De Mos voulait m'aligner d'emblée pour le match contre le Roda JC. J'étais nerveux, mais je disputai un bon match, en inscrivant même un but. Des débuts de rêve, en fait. Ce dont je me souviens plus particulièrement, c'est de l'ambiance au 'De Meer' et le petit pain de Tante Sien, des choses dont je suis nostalgique".

"Sous Johan Cruijff, je me suis réellement rendu compte ce que ça signifiait d'être footballeur professionnel. Il apprenait aux jeunes joueurs qu'il fallait s'appliquer sans cesse et penser toujours au jeu. Tout était réfléchi avec lui, on s'entraînait pour devenir réllement meilleurs. Cruijff était très critique, exigeant et rarement satisfait. C'était en somme assez frustrant, je n'ai eu que deux compliments de sa part à l'époque. Le plus beau souvenir reste notre victoire en Coupe d'Europe en 86-87. J'ai inscrit beaucoup de buts importants, 8 en tout, dont deux lors de la demi-finale contre le Real Saragosse. Mais plus tard, j'ai eu un black-out et j'ai frappé quelqu'un. Carte rouge, je manquais ainsi la finale contre Lokomotiv Leipzig. Je pestais. C'est à l'Ajax aussi que j'ai fait mes débuts avec l'équipe nationale, à Eindhoven contre l'Ecosse (29 avril 1986). Le 28 octobre 1987, je marquais même 5 buts lors de notre victoire 8-0 contre Chypre. J'ai porté le maillot national 30 fois en tout".

Bosman a joué 126 rencontres avec l'Ajax et a inscrit 77 buts. Il a décroché un titre national, deux coupes nationales et une Coupe d'Europe II.

FC Malines (1988-1990)

"J'avais 23 ans et je sentais que c'était le moment de quitter Amsterdam. Plusieurs joueurs étaient partis et j'y éprouvais moins de plaisir. Je signai assez rapidement un contrat au FC Malines. De Mos y avait bâti une équipe pour devenir champion de Belgique. On y retrouvait Erwin Koeman et Graeme Rutjes. Je voyais la Belgique comme une étape, et je pensais beaucoup à mes plans de carrière. Je rêvais de l'Espagne et de l'Italie. C'était aussi la première fois que j'allais jouer à l'étranger, la Belgique me semblait donc être le choix le plus logique. Lors de la première saison, mes amis et ma famille me manquaient. Il fallait s'habituer, car les gens en Belgique viennent moins facilement vers vous. J'ai cependant beaucoup appris là-bas au niveau humain, je ne regrette pas du tout cette expérience".

"J'y ai vécu deux années fantastiques. Après la victoire en Supercoupe européenne face au PSV, nous avons décroché le titre. De suite après, De Mos a rejoint Anderlecht. Ruud Krol a pris la relève et il ne s'en est pas si mal tiré. Mais il n'aurait jamais pu faire mieux que De Mos. A mi-chemin, c'est l'assistant Fi Van Hoof qui a repris l'équipe en mains. Les choses tournaient moins bien, les joueurs s'en allaient et je me suis dit qu'il fallait en faire de même".

"Je peux maintenant affirmer avec certitude que Malines a été choix déterminant dans ma carrière. J'y suis devenu un footballeur complet. A l'Ajax, je devais me contenter d'attendre les bons ballons et les pousser au fond. Avec Van Basten, ça marchait vraiment bien. Mais je voulais jouer davantage et faire parler mes qualités de milieu de terrain. Cruijff ne voyait pas trop les choses de la sorte à Amsterdam. Nous avons beaucoup discuté et je lui ai dit que je valais plus que de simplement marquer des buts. C'est ce que j'ai prouvé à Malines. Le système de jeu était plus défensif et je jouais souvent juste derrière les attaquants. J'adorais ça! Je délivrais beaucoup d'assists et je marquais aussi assez régulièrement".

Bosman disputa 61 rencontres avec Malines et marqua à 34 reprises. Il décrocha 1 fois le titre de Belgique et 1 Supercoupe d'Europe.

PSV Eindhoven (1990-1991)

"Après l'expérience à Malines, jétais prêt pour un club en Espagne ou en Italie. Mais aucune offre n'est venue, j'ignore encore pourquoi. Le PSV me voulait pour succéder à Wim Kieft. Le PSV était alors la référence aux Pays-bas et c'était le club qui payait le mieux. J'ai toujours préféré la sécurité et le PSV me la garantissait. Un contrat de 4 ans et proche de la maison. En plus, l'équipe était très forte".

"Vanenburg, Popescu, Romario et moi à l'attaque. Bobby Robson était entraîneur et Frank Arnesen manager. On décrocha le titre, mais ce ne fut pas ce que j'avais espéré. J'y ai vécu une très mauvaise saison, me sentant mal depuis le début. Malines formait un vrai collectif, et c'est dans ces conditions que je suis le meilleur. Le PSV regorgeait d'individualités, mais je ne ressentais pas l'envie de mouiller mon maillot pour un autre. En dehors des terrains, tout allait vraiment bien, mais c'était très différent une fois sur la pelouse. Romario est un attaquant extraordinaire, mais je devais courir pour lui. Il y avait trop d'individualités. J'ai même atteri un jour sur le banc des réservistes. Je savais que j'allais prendre ma revanche l'année suivante, mais je n'ai pas reçu ma chance. Ils disaient que je ne jouerais pas et que je pouvais chercher un autre club. Je ne me sentais plus le bienvenu".

Bosman joua 30 matchs pour le PSV et y marqua 11 buts. Il décrocha 1 titre de champion des Pays-Bas.

Anderlecht (1991-1996)

"J'ai toujours eu un faible pour ce club. J'y allais avec mon père, ce club m'impressionait vraiment. C'était un peu l'Ajax de Belgique: statut et flair. Après De Mos, Johan Boskamp est arrivé et c'était vraiment fantastique. Je travaillais à fond avec lui, simplement car il restait lui-même et savait donner ses entraînements. Avec lui, on ne parlait que de pur football. Son sens de l'humour et sa simplicité avaient de don de rassurer tous les joueurs".

"Ma meilleure saison date de de 1994. Nous avons réalisé le doublé et j'ai marqué 20 fois. Mais la saison suivante fut désastreuse. Je me suis retrouvé logiquement sur le banc, car il y avait trop de concurrence. Quand vous ne marquiez pas pendant deux matchs, votre concurrent direct recevait sa chance. Je passais des nuits blanches et je devais à nouveau tout faire pour récupérer une place de titulaire. La saison suivante, je me suis remarquablement bien repris. Lorsque je fus libre de transfert, ils m'ont proposé un contrat d'un an, revu à la baisse. C'était à prendre ou à laisser. Ils me disaient que je pouvais être content de jouer à Anderlecht. Je me suis donc dit qu'il était temps de partir".

Bosman joua 156 matchs avec Anderlecht et marqua 71 buts. Il fut 3 fois champion de Belgique et remporta une fois la Coupe de Belgique.

FC Twente (1996-1999)

"Avec Hans Meyer, on a terminé 3e lors de ma première saison. Le style de vie bruxellois me manquait, ainsi que la vie à Anderlecht. Mais j'avoue que je me suis vite habitué aux méthodes de travail à Twente".

"L'ambiance était très bonne, ça me convenait à merveille. Je jouai aussi avec l'équipe nationale, mais j'avais le sentiment de ne plus y être vraiment apprécié. Mais après 3 ans, tout recommença: les meilleurs joueurs allèrent voir ailleurs, et ils ne furent pas remplacés. Je pouvais rester et devenir entraîneur des jeunes, mais je ne me voyais pas jouer ce rôle tout ma vie. En plus, j'étais encore en forme et je voulais continuer à jouer".

Bosman joua 87 matchs pour Twente et marqua 34 fois.

AZ Alkmaar (1999-2002)

"L'AZ était un choix logique. Un club avec des ambitions et un président à part. Je revenais à l'ouest et j'allais travailler sous les ordres de Willem Van Hanegem. Ce challenge me réjouissait. Mais quand je suis arrivé, il partait justement. Avec Gerard van der Lem, ça s'est bien passé, nous avons terminé à la 7e place et j'ai inscrit 18 buts".

"J'ai vécu une très belle carrière, avec un total de 251 buts et un bel adieu. Mais je relativise tout suite à l'accident de mon fils Devin cette saison. C'est très dur d'en parler. D'un côté, j'ai vraiment envie d'accorder une interview d'adieu après une telle carrière, mais d'un autre côté, c'est très difficile. C'est la dernière. Je veux maintenant du calme pour pouvoir respirer. Il y a bien sur une ombre qui plane sur ma carrière. Nous pouvons en parler, mais j'ai toujours cette idée: de quoi parlons-nous vraiment?"

"Le football représente 20 ans de ma vie. J'ai connu beaucoup de moments de plaisir, mais quand vous vivez de tels événements, vous vous demandez toujours pourquoi on s'est mis tant de pression. Cela n'a plus aucune signification. La vie privée est 10 fois plus importante. Cependant, j'étais quand même content de pouvoir toujours compter sur le foot quand ça s'est passé. Être occupé physiquement me faisait du bien. On pense toujours à un moment donné: oh oui, j'ai une carrière et la possibilité de bien la terminer. C'est ce que j'ai fait. Le monde du football ne m'a jamais laissé tomber. L'impressionante minute de silence contre Feyenoord est une énorme marque de respect".

"Il faut ensuite se reprendre dans la vie, avec ses hauts et ses bas. On en garde des traces toute sa vie. On regarde les choses différemment. Je ne pense pas que ça aurait dû être ainsi. Mais je pense souvent à la vie après la mort. Il faut croire qu'il y a encore quelque chose".

Bosman a joué 63 matchs avec l'AZ et a inscrit 24 buts.

 

 



#2 Guest_kabongo_*

Guest_kabongo_*
  • Guests

Posted 09 March 2015 - 16:01

Johnny Bosman, altijd een zwak voor gehad. Steengoede kopper en kaatser, vlot scorend, één-tweetjes, meer dan gemiddelde techniek. 

 

Anderlecht was toen nog Anderlecht. Iedereen in functie van de vedetten. Nu is het iedereen wijken voor Deschacht.



#3 Pippo Inzaghi

Pippo Inzaghi

    NL Forumer van het jaar (by FR)

  • Members
  • 31,051 posts
  • LocationGallarate (ITA)
  • My team:Milanderlecht

Posted 12 May 2015 - 20:08

Erg van dat zoontje, wist ik helemaal niet.

#4 Kotsilla

Kotsilla
  • Members
  • 351 posts
  • My team:Zelfstandige
  • Favorite Team:
    RSCA

Posted 03 August 2015 - 14:33

Wordt het niet eens tijd om hem uit te nodigen voor een aftrap?

Prachtige en klassevolle speler/meneer!


  • Pippo Inzaghi and kabongo77 like this