Jump to content


Photo

Fernand Beeckman (Kinesitherapeut / Kinésithérapeute 1958-1988)

kinesitherapeut kinésithérapeute

  • Please log in to reply
No replies to this topic

#1 Gascar

Gascar
  • Administrators
  • 5,430 posts
  • My team:RSCA
  • Favorite Team:
    Juventus

Posted 17 April 2013 - 09:24

HCfernandbeeckman.jpg

 

 

Van 1958 tot 1988 was Fernand Beeckman onafgebroken kinesitherapeut en verzorger van het eerste elftal van Sporting. Ook nu nog werkt hij voor de club als verantwoordelijke voor het secretariaat op de Heizel waar een deel van de jeugdploegen onderdak vond na de opslorping van de achtergebleven jeugdploegen die Racing Jet niet meenam naar Waver. Op zijn zevenenzestigste verliet hij zijn post in het stadion toen Aad De Mos als nieuwe trainer ook een geheel nieuwe organisatie rond zich wilde uitbouwen, waardoor nogal wat oudgedienden dienden te vertrekken, onder wie Martin Lippens, Fernand Beeckman en Nico De Bree. Bijna was hij al eens eerder aan de kant gezet, toen Kessler in '71 aandrong op de komst van een Nederlands fysiotherapeut, maar hij bleef op post.

Zelf was Fernand Beeckman de opvolger van een legendarische figuur uit de clubgeschiedenis, Jean Bauwens, ook wel eens de wonderverzorger genoemd. Terwijl hij zijn vaardige handen het werk liet doen, was Bauwens terzelfertijd achtereenvolgens speler, beheerder en lid van het uitvoerend comité geweest. Fernand bekommerde zich niet enkel om voetballers, hij verzorgde ook wielrenners en ging met onze nationale tennistrots, Philippe Washer en Jacky Brichant, mee voor hun Davis cup-ontmoetingen in Australië. Zijn vader, Jef Beeckman, was jarenlang een gewaardeerd verzorger geweest tijdens de Ronde van Frankrijk.

Van '58 tot '60 debuteerde de man met de enorme snor als assistent van Jean Bauwens, zowel bij paars-wit als met de nationale ploeg, waarbij Bauwens het A-team voor zich nam en de B-ploeg aan de nieuwkomer overliet. Beeckman zou met de nationale ploeg optrekken tot '69, waarna hij ook het jaar daarop nog meetrok naar het WK in Mexico om Maurice Mussen op te leiden die nadien als professor in de kinesitherapeut aan de RUG de nationale ploeg vergezelde. "In die tijd was werken voor de nationale ploeg op financiëel vlak helemaal niet interessant, maar nu betalen ze erg goed," merkt hij daarover op. Vanaf '62 ontfermde hij zich ook over de lichamen van de Olympische elite-atleten, zonder evenwel ooit mee te gaan naar de Spelen zelf. Doorgaans gingen die door wanneer de voetbaltrainingen voor het nieuwe seizoen van start gingen en was zijn aanwezigheid op de club meer dan vereist.

Toen hij als '58 als verzorger debuteerde bij Sporting, was trainer Bill Gormlie aan zijn laatste seizoen bezig. Vervolgens werkte Beeckman vijf jaar met Sinibaldi samen, waarna hij tal van anderen de revue zag passeren tot de komst van De Mos. In '83 werd een tweede verzorger binnengehaald toen hij zich blesseerde net voor het vertrek op Zaventem naar Benfica waar Sporting de terugwedstrijd van de finale om de UEFA-beker zou spelen. Bij het verschepen van het materiaal op Zaventem begaf zijn schouder het. "Daardoor kon ik niet meegaan en deed de club een beroep op Johan Duwijn die de club kende en die op de luchthaven voor Sabena werkte. Later heb ik hem dagelijks aan de moeizame revalidatie van Juan Lozano gewerkt."

Tegenwoordig zetelt hij op het secretariaat van de Heizel, waar hij in zijn bureau alle instrumenten heeft verzameld waarmee hij tevoren werkte bij de eerste ploeg. Daarbij merkt hij op dat het beroep van verzorger vroeger en nu twee nog nauwelijks gelijkenissen vertoont. "Er zijn veel veranderingen in het beroep aangebracht, tegenwoordig wordt op een meer wetenschappelijk verantwoorde manier gewerkt. De chiropraxis is nu vervangen door een osteopathische behandeling. Sinds 1954 interesseert de universitaire wereld zich voor het beroep, sindsdien moet je hard werken om een licentiiatsdiploma in de kinesitherapie te halen. Wie voor een voetbalclub wil werken, moet daarnaast nog eens een bijkomende specialisatie volgen. Vreemd genoeg vergat men de massotherapie bij die universitaire opleiding. Enkel in het Instituut Malvoz in Luik werkt men op die manier."

"Niet iedereen kan verzorger worden. Je mag geen te harde of te zachte handen hebben. Vooral het wrijven met de duim is belangrijk, dat kunnen velen niet. Om dieper en naukeuriger op het lichaam te kunnen inwerken, gebruikt men daarom vaak een metalen of een houten haakje." Vroeger zweerde men vooral bij behandelingen met warmte, zelfs bij verstuikingen. In plaats van die terug te brengen, liet men ze nog meer opzwellen. Hechtpleisters werden enkel aangewend om een verband aan een wonde aan te brengen, nooit preventief om een bepaald lichaamsdeel te immobiliseren bijvoorbeeld. "Mijn eerste verbanden waren in koud water gedrenkte doeken, omdat ze zo beter de vorm van de spier overnamen."

Op het vlak van de hygiëne was vroeger veel op te merken, zo vertelde Fernand Beeckman in een artikel voor Le Soir Illustré. "In sommige clubs stormde de verzorger gewoon het veld op met een zak, gevuld met water, waarin een spons lag. Die spons werd dan op een wonde gelgd, waarna ze terug in de bokaal ging, terwijl een tweede speler ze er opnieuw uitnam om zijn voorhoofd af te kuisen, waarna een derde er zijn mond mee inwreef. Ik begreep toen dat het beter zou zijn om drinkbussen mee te nemen zoals de renners. Je kon die ook in de ijskast zetten, waardoor je ijswater via een klein buisje in de schoen van de geblesseerde kon pompen."

"De voeding was ook iets waar men absoluut niet op lette. In de jaren zestig hadden we een verdediger, Jacques Culot, die later schepen werd in Molenbeek. In die tijd at hij soms 27 eieren per week. Paul Van Himst kon ook nogal een stukje vreten. Zijn vader werkte in het slachthuis en Paul verorberde elke dag een reuzegrote steak, zonder groenten. Daarnaast deed hij grote hoeveelheden zout op de boter. We hebben hem geleerd hoe hij zich degelijk moest voeden."

HCfernandbeeckman2.jpg

Eén van de trouwe klanten van de pianist - zoals Gilbert Van Binst hem noemde omwille van zijn beweeglijke vingers - was Ludo Coeck die voortdurend met kleine en grote ongemakjes sukkelde. Niet alleen had Coeck zwakke spieren, hij had ook voortdurend problemen met de ruggegraat. Voor elke demarrage rechtte hij het bovenlichaam om de ruggegraat recht te krijgen. Bovendien had hij twee verschillende voeten en stond zijn linkervoet naar voor gekromd, als een echte bol. "Wanneer hij op doel schoot, gebeurde dat altijd met de voorkant van de linkervoet. Doorgaans raak je daarmee de bal het hardst, maar het minst precies. Maar door die vervorming aan de voet waren die schoten van Ludo abnormaal hard. Alleen Arie Haan kon even hard schieten als hij."

Hoewel de spelers doorgaans wisten dat ze op verplaatsing met de club hun manieren moesten houden, lukte dat met sommigen toch niet altijd, herinnert Fernand Beeckman zich. "Jan Ruiter ging in een restaurant altijd zo dicht mogelijk bij de deur zitten omdat hij zo hoopte het eerst bediend te worden en de grootste portie te zullen krijgen. Op een dag dronk hij zo zeventien cola's. Bennie Nielsen kon ook geen maat houden. Op een dag moest hij tijdens de wedstrijd naar het toilet. Hij had tevoren anderhalve liter sinaasappelsap gedronken. De twee spelers met de ideale profmentaliteit waren voor mij Morten Olsen en Luka Peruzovic. Zij letten altijd op wat ze aten of dronken. Na een training grijpen de meeste spelers meteen een fles water vast, gooien er een paar ijsblokjes in en drinken tot ze niet meer kunnen. Olsen voegde één ijsblokje toe, dronk één derde leeg, wachtte even, dronk nog een derde, en tenslotte de rest. Spelers als hij kwamen nooit met vuile schoenen het veld op voor een training. Hugo Broos was ook zo iemand, vol goeie wil. Hij en Van Binst hadden samen hun legerdienst vervuld. Daar moesten ze ook op hun beurt de kantine opkuisen. Achteraf was één borstelsteel helemaal recht, terwijl de tweede volledig krom gebogen was. Dat was degene waarop Van Binst de hele tijd staan leunen had."

Fernand Beeckman overleed in 1999, na een lange en slepende ziekte.

Bron: 'Anderlecht Uniek'